Kitaplığımda küçük bir araştırma yaptığımda kısa süre önce okuduğum fakat neden yazmadığımı anlayamadığım birkaç kitap buldum. Bunlardan bir tanesi Nezihe Meriç’in kitabı Püf Noktası.

Nezihe Meriç sade ve akıcı anlatımı ile Türk Edebiyatı’nın yapı taşlarından birisi. Bu tatlı mı tatlı kadının yazdığı her bir öykü de çilek tadında. Hayatın mutluluklarına ve mutsuzluklarına dair, sakladığımı fakat söyleyemediğimiz, söylediğimiz fakat daima yanlış anlaşıldığımız konularda yazmış Püf Noktası’ndaki öyküleri.

Resimler ile bir araya gelen hikayeleri daha çok sevdiğimden midir nedir Nezihe Meriç’e daha çok ısındım Püf Noktası’nda. Uzun uzun anlatılabilecek şeyleri kısacık anlatarak vurucu etki yaratmayı sevdiğini anladığım Meriç’in başka bir kitabına kısa sürede geçiş yapma şansı istiyorum.

Hani otobüste bir kitap çeker canınız, hani Türk filmi kıvamında olsa da dersiniz azıcık keyfimiz yerine gelse. Hani hep bildiğimiz şeyleri başka birisi çıkar da çok da tatlı söyler. Öyle bir şey Püf Noktası. İşin Püf Noktası, bana kalırsa ne istediğini bilmek ve mutlu olabilmek. Sanırım kitapta en çok öne çıkan tema bu.